door Noticias.nl
Op het eerste gezicht staat de slotverklaring van de EU-LAC top in Madrid vol met mooie beloften over het naleven van mensenrechten, over het tegengaan van klimaatverandering en over het gezamenlijk optreden tegen de financiele crisis. De praktijk ziet er anders uit. Een analyse over de twee gezichten van de Europese Unie.
De Verklaring van Madrid die op 18 mei 2010 werd overeengekomen tussen de Europese Unie en Latijns Amerika en het Caribische Gebied kent verschillende contradicties. De Europese Unie laat geen gelegenheid aan zich voorbij gaan om te benadrukken dat mensenrechten en democratisering de basis vormen van de buitenlandse relaties. De Slotverklaring staat ook vol over het bevorderen van de vrede, veiligheid, vrijheid, democratie, rechtstaat en mensenrechten.
Tegelijk ondertekende de Europese Commissie in Madrid een Associatieakkoord met zes landen in Centraal-Amerika waaronder Honduras. In dat land werd vorig jaar zomer de democratisch gekozen president Manuel Zelaya door een staatsgreep afgezet. De huidige regering onder leiding van president Porfirio Lobo kwam aan de macht na het winnen van de verkiezingen die onrechtmatig werden uitgeschreven door de coupplegers. Het geweld en de bedreigingen aan het adres van politieke tegenstanders gaat onverminderd door en er is geen zicht op een gerechtelijk onderzoek naar de schendingen van mensenrechten tijdens de staatsgreep en vervolging van de coupplegers onder de huidige regering.
